ΙΣΤΟΡΙΑ - ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Ευάγγελος Κοροβάγκος | Ο «παρτιζάνος» του Ολύμπου και του Λιτοχώρου

Ο Ευάγγελος Κοροβάγκος, λιτοχωρίτης πρόκριτος, γέννημα θρέμμα της γης του Ολύμπου.

Σαν σήμερα,  143 χρόνια πριν, ορκίσθηκε ενώπιον Θεού και ανθρώπων, πρόεδρος της Επανάστασης του Ολύμπου.

Στον Ι. Ν. του Αγίου Δημητρίου στο Λιτόχωρο, ύψωσε τη σημαία της επανάστασης που είχε ως σκοπό την ένωση της Μακεδονίας με την μητέρα Πατρίδα. Γύρω από το δικό του σίχνο λευτεριάς μάζεψε το δικό του μπαϊράκι και ξεκίνησε τον αγώνα!

Την επόμενη ημέρα σφράγιζε και υπέγραφε, ως Πρόεδρος, την προκήρυξη προς τις Κυβερνήσεις των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων: «Διά τούτο ηναγκάσθημεν να καταφύγωμεν εις τα όπλα, ίνα αποθάνωμεν τουλάχιστον ως άνθρωποι και Έλληνες, εάν δεν μας επιτραπή να ζήσωμεν ως άνθρωποι λογικοί και ελεύθεροι…»

Ο Ευάγγελος Κοροβάγκος δεν βρέθηκε τυχαία εκεί, όλη του η ζωή ήταν μια επανάσταση και ήταν έτοιμος από καιρό να ηγηθεί στον αγώνα για την απελευθέρωση του Λιτοχώρου και της Μακεδονίας.

Το 1854 συμμετείχε στον ένοπλο αγώνα δίπλα στον Ζήση Σωτηρίου και σε άλλους μεγάλους αρματολούς της περιοχής.

Όλη του η ζωή υπήρξε γεμάτη ένοπλους αγώνες για την πολυπόθητη λευτεριά. Χαρισματικός, γεννημένος μέσα στη φωτιά της καταστροφής από τις λεηλασίες Κιρκασίων, Γκέγκηδων και Τούρκων. Μια μορφή μοναδική που έμαθε να αγωνίζεται ανιδιοτελώς για τα μεγάλα ιδανικά του Έθνους, με πίστη στο Θεό και αγάπη στην Πατρίδα.

Πέθανε πρόσφυγας και μόνος σε μια γειτονιά των Αθηνών λαμβάνοντας μια πενιχρή αποζημίωση χωρίς να καταφέρει να επιστρέψει ποτέ στη γη που γεννήθηκε.

Ο Ευάγγελος Κοροβάγκος είναι μια μορφή που κινείται ανάμεσα στο μύθο του Ολύμπου και στη «φωτιά» των μαχών της Επανάστασης. Είναι ο δικός μας ήρωας, η μεγαλύτερη μορφή της Πιερίας και μια από τις ξεχωριστές μορφές της Μακεδονίας.

Στο Λιτόχωρο, το 1878, γράφτηκε μια χρυσή σελίδα στον κατάλογο της εθνικής εποποιΐας. Με τον Κοροβάγκο μπροστάρη, μια ομάδα 1000 ανθρώπων ύψωσε το ανάστημά της στην Οθωμανική Αυτοκρατία. Έτσι φύτρωσε ο σπόρος της λευτεριάς στις  παγωμένες – αλλά αδούλωτες – ψυχές των Ελλήνων και η Ελπίδα η γη των Μακεδόνων να ενωθεί με την μητέρα Πατρίδα δεν αποτελούσε πια όνειρο αλλά επιθυμία.

Κατά την απελευθέρωση του 1912 δεν ήταν πια στη ζωή, οι αναφορές στο όνομά του όμως ήταν συνεχείς και η φήμη του πέρασε από γενιά σε γενιά και έφτασε έως σήμερα. Αυτό αποτελεί και τη μεγαλύτερη επιβράβευση των αγώνων του!

Ήρωας και Αθάνατος!

@ipapazacharias

logo podas

About the author

Ιωάννης Ζ. Παπαζαχαρίας

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του '76 στη Θεσσαλονίκη.
Μεγάλωσε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου.
Σπούδασε Δασολογία στο Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος στη Θεσσαλονίκη.
Τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία τα έκανε με το dionolympos blogspot που στην συνέχεια εξέλιξε στο site "Τα Ολύμπια Νέα".
Αρθρογραφεί πολιτικά, σχολιάζει τις εξελίξεις και έχει ως στόχο να αναδείξει την ιστορία του τόπου του με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές στο προσκήνιο.
Βρίσκεται πίσω από πολλές προεκλογικές εκστρατείες. Δεν του αρέσει να φαίνεται, κάνει τη δουλειά του ήρεμα και αθόρυβα...
Αγαπά καθετί Ελληνικό, ασχολείται με την γενεαλογία και τις γεύσεις (κάτι που του έμεινε από την ενασχόλησή του στο παρελθόν).
Η ενασχόλησή του με τον αθλητισμό περιγράφεται με μία μόνο λέξη: ΑΡΗΣ!
Από το 2017 κατοικεί στην Κατερίνη.
Είναι πατέρας της Κορτέσσας, του Ζαχαρία και του Δημήτρη.
Επικοινωνήστε μαζί του στο ipapazacharias@gmail.com

Σχολιάστε το άρθρο

Γράψτε εδώ το σχόλιο σας

Πρόσφατα άρθρα