ΠΡΟΣΩΠΑ

“Ο Χριστός δεν θέλει οπαδούς, φλογερές καρδιές χρειάζεται…”

Μια διαφορετική κουβέντα με τον Επίσκοπο Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας κ. Αγαθόνικο, στο Μετόχι του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω στο Λιτόχωρο

Η ηρεμία του προσώπου, το καθάριο βλέμμα, ο απλός λόγος και η καθηλωτική παρουσία του κ. Αγαθόνικου ήταν τα στοιχεία που με ώθησαν στο να θελήσω να συναντήσω έναν άνθρωπο που καθημερινά δίνει «μάχη» και να παράγει θείο έργο μέσω της Ιεραποστολής στην Τανζανία, πάνω στην τομή της αιωνιότητας με τον χρόνο.

Η συνάντησή μας έγινε στο Μετόχι του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω στο Λιτόχωρο, μετά από πολλές αναβολές και λίγο πριν φύγει για την Τανζανία όπου και συνεχίζει την Ιεραποστολική του δράση.

Να ξεκαθαρίσω πως, πριν την συνάντηση μας, είχα στο νου μου πως θα δω έναν αρχιεπίσκοπο με όλη την σημασία της λέξης. Απεναντίας είδα έναν καλόγερο που οπτικά δεν ξεχώριζε από τους υπόλοιπους μοναχούς της μονής. Το ραντεβού μου μαζί του μου το «έκλεισε» ο πρώην Λυκειάρχης Λιτοχώρου κ. Γιώργος Μάνος, τον οποίο και ευχαριστώ θερμά μέσω του – στα εγκόσμια παιδικού μου φίλου και συντοπίτη – πατέρα Πορφύριου.

Στο Μετόχι με καλοδέχτηκε ο μοναχός Πορφύριος στα γραφεία της Ιεραποστολικής Στέγης του Αγίου Διονυσίου. Εκεί είχα την χαρά να συζητήσω και με τον γέροντα Μάξιμο. Μέχρι να συναντηθώ με τον Αρούσας Αγαθόνικο, η συζήτηση μας περιστράφηκε γύρω από μεγάλο έργο που γίνεται στην Τανζανία, στον Όλυμπο και στην συμμετοχή της Ιεράς Μονής στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821.

Ο Αρούσας Αγαθόνικος βρέθηκε στον Όλυμπο το 1986 λόγω του Πατήρ Μάξιμου που είναι ο «γέροντάς του» όπως τον αποκαλεί και τον οποίο γνώριζε από μικρό παιδάκι. Ήρθαν μαζί με άλλους «λαϊκούς» – που αργότερα έγιναν καλόγεροι – για να επανδρώσουν την μονή.

Τού Ολύμπου οικήτωρ Πιερίας αγλάισμα

Η θρησκευτικότητα του τόπου μας, του Ολύμπου, είναι ο Άγιος Διονύσιος, που η ευλογία του στη Μονή και στον τόπο φαίνεται παντού, σε όλη την διαδρομή προς το παλιό Μοναστήρι και σε όλο τον Όλυμπο είναι ο Άγιος Διονύσιος. Πέρα του γεγονότος πως ο Όλυμπος είναι ένας τεράστιος ναός που πέρα από την φυσική του ομορφιά δίνει τη δυνατότητα σε όποιον περπατά στο βουνό και προσεύχεται να αισθανθεί την παρουσία του Αγίου . «Στο Θρόισμα των φύλλων, στα τρεχούμενα νερά, σε κάθε βράχο, στους ψίθυρους του δάσους…».

Από τον Όλυμπο λοιπόν, του Αγίου Διονυσίου και των ανθρώπων, ο Αγαθόνικος απαντά καταφατικά στο: «Από εδώ παίρνεται δύναμη για να κάνετε, αυτά που κάνετε στην Τανζανία;».

Την ώρα που μιλούσε με κάποιον μοναχό τον άκουσα να λέει πως «αν θα είμαι ζωντανός, θα τα πούμε το Πάσχα». Μου το εξήγησε αυτό λέγοντάς μου εμφατικά πως πρέπει να ζούμε με τη μνήμη του θανάτου δίνοντάς μου πολλά και διάφορα παραδείγματα.

Η συζήτηση μας επέστρεψε και πάλι στον Όλυμπο: Σημείο αναφοράς για τον Ελληνισμό ανέκαθεν, στα νεότερα χρόνια μαζί με τον Άγιο Διονύσιο που είδε όραμα και ίδρυσε στα τέλη του 16ου αιώνα τον ναό της Αγίας Τριάδας. Εκεί όπου και «κοιμήθηκε» στο παρεκλήσι του Αγίου Λαζάρου κάτω από τη Μονή.

Η συζήτηση συνεχίστηκε γύρω από την Ιεραποστολή στην Τανζανία για την οποία θα γράψω αφιέρωμα στην συνέχεια.

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα του Θεοφιλ. Επισκόπου Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας

Ο Θεοφιλέστατος Εψηφισμένος Επίσκοπος Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας κ. Αγαθόνικος (Νικολαΐδης) γεννήθηκε στα Γιαννιτσὰ του Νομού Πέλλης τὸ 1964.

Είναι Πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Φλωρίνης και της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θεσσαλονίκης. Απὸ το 1986 είναι μοναχὸς της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπῳ.

Χειροτονήθηκε Διάκονος το 2001 και πρεσβύτερος το 2003. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυξ στις Μητροπόλεις Φλωρίνης και Κίτρους, ενώ απὸ το 2004 έως το 2011 διηκόνησε σε διάφορα Ιεραποστολικὰ κλιμάκια της Αφρικής, κατόπιν ευλογίας του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικῆς κ. κ. Θεοδώρου τοῦ Β΄, διατελέσας Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ειρηνουπόλεως εις την Τανζανίαν.

Τον Δεκέμβριο του 2013 κατόπιν προσκλήσεως του Μακαριωτάτου, μετέβη εις Αλεξάνδρεια όπου υπηρέτησε ως Σχολάρχης της Πατριαρχικής Σχολής του Αγίου Αθανασίου, ως Κωδικογράφος και Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου της Α.Θ.Μ. Την 17ην Νοεμβρίου 2016 προτάσει του Μακαριωτάτου Πατριάρχου εξελέγη παμψηφεὶ Επίσκοπος της νεοσύστατης Επισκοπής Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας.

Ομιλεί την Αγγλική και την Αφρικανική Γλώσσα Σουαχίλι.

«Εγώ πιστεύω με ένα δικό μου τρόπο»

Την ώρα που σηκωθήκαμε και τον χαιρέτησα, ανανεώνοντας το ραντεβού μου μαζί του για το Πάσχα, του είπα πως «εγώ πιστεύω με ένα δικό μου τρόπο», «Κι εγώ» μου απάντησε αφοπλιστικά, συμπληρώνοντας: “Ο Χριστός δεν θέλει οπαδούς, φλογερές καρδιές χρειάζεται…”

Έφυγα γεμάτος ανακούφιση και γαλήνη μετά από τις άκρως ενδιαφέρουσες συζητήσεις που κάναμε. Κάθε επίσκεψη στο μοναστήρι και κάθε συζήτηση με τους μοναχούς με κάνει να βλέπω τα εγκόσμια διαφορετικά.

Με τον πατήρ Πορφύριο μιλήσαμε για τα παλιά, φεύγοντας του έσφιξα το χέρι με αγάπη και σεβασμό. Του ευχήθηκα καλό ταξίδι και δώσαμε ραντεβού – πρώτα ο Θεός – του Αγίου Διονυσίου.

About the author

Ioannis Papazacharias

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του '76 στη Θεσσαλονίκη.
Μεγάλωσε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου.
Σπούδασε Δασολογία στο Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος στη Θεσσαλονίκη.
Τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία τα έκανε με το dionolympos blogspot που στην συνέχεια εξέλιξε στο site "Τα Ολύμπια Νέα".
"Έκανε" ραδιόφωνο και ίσως ξανακάνει...
Αρθρογραφεί πολιτικά, σχολιάζει τις εξελίξεις και έχει ως στόχο να αναδείξει την ιστορία του τόπου του με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές στο προσκήνιο.
Βρίσκεται πίσω από πολλές προεκλογικές εκστρατείες. Δεν του αρέσει να φαίνεται, κάνει τη δουλειά του ήρεμα και αθόρυβα...
Αγαπά καθετί Ελληνικό, ασχολείται με την γενεαλογία και τις γεύσεις (κάτι που του έμεινε από την ενασχόλησή του στο παρελθόν).
Η ενασχόλησή του με τον αθλητισμό περιγράφεται με μία μόνο λέξη: ΑΡΗΣ!
Από το 2017 κατοικεί στην Κατερίνη.
Είναι πατέρας της Κορτέσσας, του Ζαχαρία και του Δημήτρη

Add Comment

Click here to post a comment