ΑΠΟΨΗ

Να αποφύγουμε τον κανιβαλισμό και το «καλά να πάθουν οι ανεμβολίαστοι»

Η ώρα για μια τελευταία προσπάθεια

Να αποφύγουμε τον κανιβαλισμό και το «καλά να πάθουν οι ανεμβολίαστοι»

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες θανάτων γνωστών και φίλων, κάθε ηλικίας, από τις επιπλοκές του κορωνοϊού. Κι αν το φυσιολογικό θα ήταν να «καταλαγιάσει» η κόντρα ανάμεσα σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους που μαίνεται εδώ και καιρό, ειδικά στα social media, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Ως εμβολιασμένος και έχοντας προγραμματίσει την επόμενη εβδομάδα την τρίτη «αναμνηστική» – ο Θεός να την κάνει – δόση, αλλά επίσης επειδή αρθρώνω δημόσιο λόγο έχω έρθει σε «κόντρα» με πολλούς αντιεμβολιαστές, πολλοί εκ των οποίων φίλοι μου.

Στην αρχή προσπαθούσα να τους πείσω, δεν πείθονται όμως. Πεθαίνει ο διπλανός τους και βρίσκουν άλλους λόγους για να δικαιολογήσουν το θάνατό του. Πολλές φορές παρασύρονται και από γνωστούς δημοσιογραφούντες που ο ρόλος τους χαρακτηρίζεται – τουλάχιστον – ύποπτος με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Με τις παραπάνω καταστάσεις κάποιοι εκ των εμβολιασμένων φτάνουν στο σημείο του κανιβαλισμού λέγοντας «καλά να πάθουν»  σε όσους ανεμβολίαστους αρρωσταίνουν σοβαρά ή ακόμη και πεθαίνουν από την πανδημία.

Η παραπάνω στάση, πέρα από τη διαπίστωση ότι οι ανεμβολίαστοι είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνουν, «βγάζει» και μία εκδικητικότητα από πλευράς των εμβολιασμένων επειδή τους θεωρούν υπεύθυνους που συνεχίζεται η πανδημία.

Παρόλο που είμαι σε θέση να καταλάβω την αντίδρασή τους, δεν μπορώ να συνταχθώ με αυτή την πράξη απανθρωπιάς. Διότι το «καλά να πάθουν» βγάζει πέρα από εκδικητικότητα, απανθρωπιά και κανιβαλισμό.

Δεν είμαι όμως ούτε της «άλλης σχολής». Που είμαστε όλοι φίλοι και το σπίτι μου είναι ανοικτό να έρθουν και οι ανεμβολίαστοι φίλοι μου. Ούτε αυτό είναι σωστό. Αυτό δείχνει επιπολαιότητα και ότι δεν έχουμε ακόμα καταλάβει την επικινδυνότητα της πανδημίας και της κατάστασης που ζούμε. Μπροστά στο δύσκολο χειμώνα που έρχεται, δεν είναι ώρα για δημόσιες και κοινωνικές σχέσεις, είναι ώρα για «μάχη» απέναντι στη μάστιγα που μας ταλαιπωρεί.

Ας κάνουμε ακόμη μια – τελευταία – προσπάθεια, με αλληλεγγύη, με ανθρωπιά, ώστε να χαλάσουμε τα επικίνδυνα αφηγήματα των κάθε λογής συνωμοσιολόγων, να αναδείξουμε τον ύποπτο ρόλο τους και τελικά να πείσουμε ανθρώπους να εμβολιαστούν, να πείσουμε ανθρώπους ότι αξίζει να ζήσουν.

Ι. Ζ. Παπαζαχαρίας

logo podas

About the author

Ιωάννης Ζ. Παπαζαχαρίας

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του '76 στη Θεσσαλονίκη.
Μεγάλωσε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου.
Σπούδασε Δασολογία στο Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος στη Θεσσαλονίκη.
Τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία τα έκανε με το dionolympos blogspot που στην συνέχεια εξέλιξε στο site "Τα Ολύμπια Νέα".
Αρθρογραφεί πολιτικά, σχολιάζει τις εξελίξεις και έχει ως στόχο να αναδείξει την ιστορία του τόπου του με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές στο προσκήνιο.
Βρίσκεται πίσω από πολλές προεκλογικές εκστρατείες. Δεν του αρέσει να φαίνεται, κάνει τη δουλειά του ήρεμα και αθόρυβα...
Αγαπά καθετί Ελληνικό, ασχολείται με την γενεαλογία και τις γεύσεις (κάτι που του έμεινε από την ενασχόλησή του στο παρελθόν).
Η ενασχόλησή του με τον αθλητισμό περιγράφεται με μία μόνο λέξη: ΑΡΗΣ!
Από το 2017 κατοικεί στην Κατερίνη.
Είναι πατέρας της Κορτέσσας, του Ζαχαρία και του Δημήτρη.
Επικοινωνήστε μαζί του στο ipapazacharias@gmail.com

Σχολιάστε το άρθρο

Γράψτε εδώ το σχόλιο σας