ΑΠΟΨΗ

Εμείς φυτέψαμε τη βελανιδιά και όχι τον κισσό

Εμείς φυτέψαμε τη βελανιδιά και όχι το κισσό

Πριν από χρόνια φυτέψαμε μια βελανιδιά. Άρχισε να μεγαλώνει και τα πρώτα φυλλαράκια της είδαν το φως της ημέρας. Έκανε ρίζες, κλαδιά και δυνατό κορμό.

Μετά από λίγο καιρό βγήκε παρά δίπλα ένας κισσός που γεμάτος αηδία προσπάθησε να «πιαστεί» από όπου μπορούσε για να ανελιχθεί.

Ο κισσός βρήκε περιστασιακά έναν τοίχο, αργότερα δυο τοίχους για να ανελιχθεί. Νόμιζε ο καψερός πως θα φτάσει τη βελανιδιά.

Όσο κι αν προσπαθούσε δεν μπορούσε να την φτάσει, μέχρι και πάνω της άρχισε να πλέκεται για να φανεί όμοιος της.

Γίνεται όμως ο κακάσχημος κισσός να γίνει μια περήφανη βελανιδιά;

Το βαθύ ριζικό σύστημα, ο δεμένος κορμός και τα καλοσχηματισμένα κλαδιά κρατούσαν όρθια τη βελανιδιά σε κάθε κακουχία και έδιωχναν μακριά κάθε παράσιτο που προσπαθούσε να ζήσει δίπλα της, πλάι της ή μαζί της.

Ένα βράδυ, μεγάλος σεισμός έγινε και οι τοίχοι γκρεμίστηκαν πλακώνοντας μαζί τους τον κισσό και τις ρίζες του. Τόσο περιστασιακός ήταν και από όπου πρόλαβε έφαγε….

Εμείς πάλι περήφανοι που πριν χρόνια φυτέψαμε μια βελανιδιά που στέκει και θα στέκει όρθια για πολλά χρόνια ακόμα.

Η βελανιδιά είναι δρυς και όπως είπε και ο Μένανδρος:  Δρυός πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται…

@ipapazacharias

logo podas

About the author

OM Newsroom

Σχολιάστε το άρθρο

Γράψτε εδώ το σχόλιο σας