ΑΠΟΨΗ

Νιώθω για ‘σε, Πατρίδα μου, στα σπλάχνα χαλασμό

Νιώθω για ‘σε, Πατρίδα μου, στα σπλάχνα χαλασμό

Σήμερα είναι μια μέρα μοναδική!

Η Πατρίδα μας γιορτάζει 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821.

Τότε που μια χούφτα ανθρώπων, πάνω σε μια φλούδα Γης, ύψωσαν το σίχνο της λευτεριάς και επαναστάτησαν απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Οι Έλληνες, τα τετρακόσια – σχεδόν- χρόνια από την πτώση της Πόλης και μέχρι την Επανάσταση, ουδέποτε ήταν σκλάβοι, ήταν αιχμάλωτοι όπως επισημαίνει ο μέγας Αδαμάντιος Κοραής.
Η εξέγερση ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό υπήρξε διαρκής και υποβόσκουσα. Με την παραμικρή αφορμή οι πρόγονοί μας έπιαναν τα καριοφίλια και οργάνωναν μπαϊράκια και κινήματα.

Αυτό το αποδεικνύουν περίτρανα τα αποτυχημένα – προ του ’21 – επαναστατικά κινήματα στον Όλυμπο, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία.

Τα ελληνικά αρμοτολίκια, «στα κοκοτράχαλα τα βουνά», αποτέλεσαν προπομπό και προμήνυμα για την εθνική παλιγγενεσία.

Δεν είναι της ημέρας, αλλά αξίζει με έμφαση να επισημανθεί το γεγονός πως οι Οθωμανοί «φύλαγαν τα νώτα τους» στα αρμοτίλικια της Πίδνου, του Ολύμπου και γενικά της Βόρειας Ελλάδας για αυτό ίσως και η Επανάσταση είχε επιτυχή κατάληξη στο Νότο.

Στα 200 χρόνια ως Έλληνες περάσαμε πολλά.

Καλές στιγμές, εθνικής υπερηφάνιας. Κακές στιγμές εθνικών υποχωρήσεων.

Το πρόσημο όμως παραμένει θετικό.

Από μια χούφτα γης το 1821 γίναμε ένα κράτος. Μακριά από την μεγάλη ιδέα, αλλά κράτος. Τα 200 αυτά χρόνια προσαρτήθηκαν στο Ελληνικό Κράτος περιοχές που οι κάτοικοί τους πότισαν με αίμα ελληνικό τη γη των προγόνων μας.  

Ο αγνός και άδολος πατριωτισμός των επαναστατών του ’21, αλλά και των προγενέστερων και κυρίως των επόμενων, συμπεριλαμβανόταν στις φράσεις: Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και για της Πατρίδος την Ελευθερία!

Και όποιος διαβάσει έστω και λίγο την ιστορία μας θα καταλάβει πως οι – κατά καιρούς – επαναστάτες μας δεν ήταν θρησκόληπτοι. Αμαρτωλοί ήταν μέχρι το μεδούλι!

Όμως βίωναν την Πίστη τους, ως αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητάς τους, δηλαδή της Πατρίδας τους!

Και έτσι πορευτήκαμε 200 χρόνια και με λάβαρο αυτές τις αξίες και τα ιδανικά οφείλουμε να πορευτούμε. Στο αέναο ταξίδι του ελληνισμού στην ιστορία που τα δημιουργήματα και τα κατορθώματά του ενέπνευσαν όλους τους ελεύθερους ανθρώπους.

Αυτή την Πατρίδα αγαπάμε.

Αυτή η Πατρίδα μας ενώνει.

Αυτή η Πατρίδα μας φέρνει στα σπλάχνα χαλασμό και δάκρυα στα μάτια!

Για αυτή την Πατρίδα ψάλλουμε και τραγουδάμε: «Χαίρε, ω Χαίρε Ελευθεριά» αλλά και «Χαίρε και Χαριτωμένη Υπέρμαχε Στρατηγέ!»

«Πάνω στην πέτρα την αγιασμένη» αλλά και «Μυρσίνη Εσύ δοξαστική»

Αυτή είναι η Πατρίδα μας – με το σουράβλι, το κλαρίνο και τον ζουρνά – κι άλλη Πατρίδα δεν έχουμε, ούτε θέλουμε!

Χρόνια Πολλά! Ζήτω η 25η Μαρτίου των Ελλήνων! Του χρόνου λεύτεροι!

Ι.Ζ. Παπαζαχαρίας

logo podas

About the author

Ιωάννης Ζ. Παπαζαχαρίας

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του '76 στη Θεσσαλονίκη.
Μεγάλωσε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου.
Σπούδασε Δασολογία στο Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος στη Θεσσαλονίκη.
Τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία τα έκανε με το dionolympos blogspot που στην συνέχεια εξέλιξε στο site "Τα Ολύμπια Νέα".
Αρθρογραφεί πολιτικά, σχολιάζει τις εξελίξεις και έχει ως στόχο να αναδείξει την ιστορία του τόπου του με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές στο προσκήνιο.
Βρίσκεται πίσω από πολλές προεκλογικές εκστρατείες. Δεν του αρέσει να φαίνεται, κάνει τη δουλειά του ήρεμα και αθόρυβα...
Αγαπά καθετί Ελληνικό, ασχολείται με την γενεαλογία και τις γεύσεις (κάτι που του έμεινε από την ενασχόλησή του στο παρελθόν).
Η ενασχόλησή του με τον αθλητισμό περιγράφεται με μία μόνο λέξη: ΑΡΗΣ!
Από το 2017 κατοικεί στην Κατερίνη.
Είναι πατέρας της Κορτέσσας, του Ζαχαρία και του Δημήτρη.
Επικοινωνήστε μαζί του στο ipapazacharias@gmail.com

Σχολιάστε το άρθρο

Γράψτε εδώ το σχόλιο σας

Πρόσφατα άρθρα