FOOD & BEVERAGE ΑΠΟΨΗ

Στη λαϊκή της Κατερίνης

Στη λαϊκή της Κατερίνης
Στη λαϊκή της Κατερίνης

Σήμερα το μεσημέρι πήγα στη λαϊκή της Κατερίνης για τα ψώνια της εβδομάδας σε φρούτα και λαχανικά.

Πάντα μου άρεσε η πολυκοσμία και η βοή του κόσμου. Στις υπαίθριες αγορές χάνεσαι μέσα στα χρώματα και τα αρώματα των προϊόντων. Στα γέλια των ανθρώπων, στις φωνές των παραγωγών για να πουλήσουν την πραμάτια τους.  

Συνήθιζα να το κάνω συχνά, ακόμα και όταν, στο παρελθόν, πήγαινα αξημέρωτα στην κεντρική Λαχαναγορά Θεσσαλονίκης. Πάντα την περπατούσα όλη. Μου άρεσε να βλέπω τον κόσμο που πουλά και αυτούς που αγοράζουν. Πάντα προτιμούσα τα μη φανταχτερά μαγαζιά, όχι αυτά με τους φωτισμούς και τα καλογυαλισμένα οπωροκηπευτικά. Τα σχεδόν τέλεια σε μέγεθος προϊόντα. Αυτά πάντα τα σνόμπαρα, δεν ήταν του γούστου μου.

Έτσι και σήμερα επέλεξα να πάω στους μικρούς πάγκους. Αυτούς των παραγωγών και όχι των εμπόρων. Που έρχονται στην υπαίθρια αγορά για να πουλήσουν τα προϊόντα που έσπειραν. Αυτούς πάντα πρέπει να τους αντιμετωπίζεις με σεβασμό. Όπως με σεβασμό σε αντιμετωπίζουν και αυτοί. Από αυτούς τους ανθρώπους συνήθως αγοράζεις χαμηλότερα και δεν χωρά παζάρι στις τιμές. Το τίμιο μεροκάματό τους δεν υπάρχει λόγος να τους το μειώσεις επειδή έτσι θέλεις. Αν είναι κάτι να πάρεις παραπάνω ή κάτι καλύτερο θα σου το δώσουν με όλη τους την ψυχή.

Στους μικρούς πάγκους βρήκα παραγωγούς πραγματικούς. Γιαγιάδες και παππούδες που πουλούσαν φρούτα και λαχανικά με χαμόγελο και σεβασμό. Τέσσερα μαρούλια φρεσκότατα ένα ευρώ και ένα μάτσο κρεμμυδάκια ένα ευρώ. Ντόπιες ντομάτες – κι όχι τις κρητικές που κυκλοφορούν παντού – από 1 έως 1,5 ευρώ. Τέσσερα αγγουράκια 1 ευρώ και με χαμόγελο.

Οι τιμές για πολλά προϊόντα είναι, για την  εποχή, τσιμπημένες. Το κόστος παραγωγής έχει ανέβει λόγω του COVID-19.

Προφανώς και τα μέτρα από τους διοργανωτές της λαϊκής αγοράς τηρούνται. Ο κόσμος δυστυχώς δεν τα τηρεί. Η χρήση της μάσκας είναι κάτω του 5% του συνόλου των επισκεπτών και σε πολλούς πάγκους υπάρχει συνωστισμός. Παραδέχεσαι πως κάποια πράγματα απλά δεν γίνονται και συνεχίζεις.

Στη σύντομη κουβέντα που είχα με τον συνδημότη και φίλο μου, πρόεδρο των λαϊκών και παραγωγό Νίκο Παπανικολάου, μου είπε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και το γεγονός πως έχουν μπει στο στόχαστρο. Στην πρόσκλησή του να τα πούμε στην Βροντού «γιατί έτσι πρέπει», πήρε αμέσως την καταφατική μου απάντηση. Πέρα από μια συνάντηση με ένα φίλο, θα είναι ενδιαφέρον ως ρεπορτάζ να μάθουμε πως οι παραγωγοί μας βίωσαν την κρίση του COVID-19 και βλέπουν την κατάσταση να εξελίσσεται.
Σε τέτοιες συναντήσεις ποτέ δεν πάω προετοιμασμένος, πάντα πάω με χαρά και αφήνω τον συνομιλητή να πει τον πόνο του. Από εκεί βγαίνουν οι ειδήσεις για όλους και για όλα. Να ξέρετε πως η ματιά όλων αυτών που δούλεψαν με τα χέρια τους την γη είναι διαφορετική και μπεσαλίδικη. Είναι άνθρωποι που σου σφίγγουν το χέρι με τόση θέρμη και ειλικρίνεια που μπορεί και να στο «ξεριζώσουν».

Στην λαϊκή δεν μου άρεσαν αυτοί που εμπορεύονται φρούτα και δεν είναι παραγωγοί. Είναι άλλο πράγμα να παράγεις κάποια προϊόντα και να συμπληρώνεις τον πάγκο σου με κάποια άλλα εμπορίας και άλλο πράγμα να εμπορεύεσαι από πιπεριές μέχρι παπάγια και ανανά.

Πιστεύω πως το μέλλον στις λαϊκές είναι η διοργάνωση, από τους δήμους, στεγαζόμενων δομών, όπου θα συμμετέχουν μόνο οι ντόπιοι παραγωγοί και η αναλογία των προϊόντων που θα πουλούν θα είναι σε ποσοστό άνω του 75% παραγωγής τους.

Οι – κατά δημοτική ενότητα – στεγαζόμενες τοπικές λαχαναγορές, όπου θα τηρούνται οι κανόνες υγιεινής, αποτελούν το μέλλον στον κλάδο. Τόσο για τους μεγάλους παραγωγούς, όσο κυρίως για τους μικρούς.

Το ξαναλέω και μπορείτε να το πάρετε και ως συμβουλή:

“Από τους μικρούς τους πάγκους να ψωνίζετε και να μην κάνετε παζάρια στους ανθρώπους που με τα ρυτιδιασμένα χέρια τους έχουν στύψει ως και την πέτρα για το μεροκάματο”.

Ι. Ζ. Παπαζαχαρίας

About the author

Ιωάννης Ζ. Παπαζαχαρίας

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του '76 στη Θεσσαλονίκη.
Μεγάλωσε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου.
Σπούδασε Δασολογία στο Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος στη Θεσσαλονίκη.
Τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία τα έκανε με το dionolympos blogspot που στην συνέχεια εξέλιξε στο site "Τα Ολύμπια Νέα".
"Έκανε" ραδιόφωνο και ίσως ξανακάνει...
Αρθρογραφεί πολιτικά, σχολιάζει τις εξελίξεις και έχει ως στόχο να αναδείξει την ιστορία του τόπου του με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές στο προσκήνιο.
Βρίσκεται πίσω από πολλές προεκλογικές εκστρατείες. Δεν του αρέσει να φαίνεται, κάνει τη δουλειά του ήρεμα και αθόρυβα...
Αγαπά καθετί Ελληνικό, ασχολείται με την γενεαλογία και τις γεύσεις (κάτι που του έμεινε από την ενασχόλησή του στο παρελθόν).
Η ενασχόλησή του με τον αθλητισμό περιγράφεται με μία μόνο λέξη: ΑΡΗΣ!
Από το 2017 κατοικεί στην Κατερίνη.
Είναι πατέρας της Κορτέσσας, του Ζαχαρία και του Δημήτρη.
Επικοινωνήστε μαζί του στο [email protected]

Add Comment

Click here to post a comment