ΑΠΟΨΗ

Νίκος Μπατσίλας | Υποψήφιος Πανελληνίων εν μέσω πανδημίας

Όχι, δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, δεν είναι ευφάνταστος τίτλος, δεν είναι καν χαρακτηρισμός με περιπαικτική διάθεση. Είναι η ταυτότητα χιλιάδων παιδιών που βιώνουν αυτή την απίστευτη συγκυρία. 

Νέοι και νέες που είδαν να ανατρέπεται η δική τους κανονικότητα τόσο απότομα, αναπάντεχα, σχεδόν βίαια. Μαθήτριες και μαθητές που χρειάστηκε εν ριπή οφθαλμού να συνειδητοποιήσουν πως ο πλανήτης πλήττεται από μία πρωτοφανή υγειονομική κρίση που αναπόδραστα επηρεάζει κι αυτούς. 

Πως; Με πολλούς και ποικίλους τρόπους. Με την απώλεια της φυσικής επαφής με τους δασκάλους τους, τους συμμαθητές τους, τους οικείους χώρους τους, τις δραστηριότητές τους, την ρουτίνα τους – η οποία, ωστόσο, για έναν υποψήφιο είναι ευεργετική. 

Άντ’ αυτών φετινοί συμμετέχοντες στις Πανελλήνιες είδαν λίγο πριν τελική στροφή ξαφνικά το όχημά τους να παρεκκλίνει από τη σταθερή του πορεία και να χρειάζεται να βαδίσει σε  ατραπούς ανασφάλειας, αμφιβολίας με μεταβαλλόμενα συναισθήματα και ψυχολογία ανελκυστήρα.

Κι όμως – όσο και αν αυτή η απρόσμενη εξέλιξη τους έχει εκτρέψει από το ρυθμό τους- υπάρχει και η άλλη οπτική. Αρκεί να θετικοποιήσουν  την όλη κατάσταση. 

Εν πρώτοις να νιώσουν οικεία με τις νέες συνθήκες του εγκλεισμού. Εύκολο όχι, κατορθωτό ναι. Ούτως ή άλλως θα αυτοπεριορίζονταν αναγκαστικά καθώς πλησίαζαν οι εξετάσεις. Επίσης εκμηδενίστηκε ο νεκρός χρόνος των μετακινήσεων που για αρκετά παιδιά μεγαλουπόλεων ήταν αντικειμενικά πρόβλημα. Παράλληλα, υπάρχει η δυνατότητα ορθολογικότερης διαχείρισης του επιπλέον χρόνου για καλύτερη μελέτη και βελτίωση της γνωστικής επάρκειας, με την προϋπόθεση να συνοδεύεται από την ανάλογη θέληση. 

Οι μαθητές θα εξοικειωθούν με τα ψηφιακά μέσα-όχι ότι δεν ήταν πριν- ακόμη καλύτερα. Η επαφή με τους καθοδηγητές τους δεν χάνεται απλά αναπροσαρμόζεται( άλλωστε πόσοι από εμάς σε μεγαλύτερη ηλικία δεν χρειάστηκε να αποκτήσουμε πιστοποιητικά σπουδών μέσω τηλεκπαίδευσης). 

Ίσως, όμως, τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα αυτής της κατ’ ανάγκην καραντίνας  μπορούν να εντοπιστούν αλλού. Που; 

Γιατί όχι στην αποκατάσταση των σχέσεων με την οικογένεια. Περισσότερος και ποιοτικότερος χρόνος με τους γονείς. Επαφή, συζήτηση, επικοινωνία και εκτίμηση της αξίας της ως πρωταρχικού κυττάρου της κοινωνίας. 

Γιατί όχι στην δυνατότητα, παράλληλα με την προγραμματισμένη μελέτη, να ασχοληθούν με μία δραστηριότητα για την οποία δεν υπήρχε πριν ο απαιτούμενος χρόνος. 

Γιατί όχι στην όξυνση της κριτικής τους ικανότητας; Αναπόφευκτα οι νέοι της εποχής μας δεν αποτελούν εξαίρεση, ενημερώνονται για τα τεκταινόμενα, συνηθίζουν να διαχωρίζουν την αντικειμενική πληροφόρηση από την κατευθυνόμενη ειδησεογραφία, την προπαγάνδα από την έγκυρη ενημέρωση, το σχόλιο από την είδηση.

Γιατί όχι στην ενίσχυση της αυτογνωσίας. Χρόνος ελεύθερος σημαίνει και χρόνος με τον εαυτό μου, ενδοσκόπηση, αυτοκριτική, αναθεωρήσεις, επιβεβαιώσεις.

Γιατί όχι στην επανιεράρχηση αξιών με πρώτη  την υγεία. Στην αλλαγή της οπτικής του κόσμου και των καταστάσεων που τον συνθέτουν καθώς συνειδητοποιούν πως η παντοδυναμία του ανθρώπου είναι εν τέλει ψευδαίσθηση. 

Γιατί όχι στην καλλιέργεια της  πειθαρχίας, την ενσυναίσθησης, στην ωρίμανση της αντιμετώπισης άλλων κρίσιμων καταστάσεων που θα έρθουν  αλλά και στην κατανόηση της αξίας της ανθρώπινης επαφής, του ανέμελου περιπάτου, της παρεΐστικης διασκέδασης, των απλών, αυτονόητων  δεδομένων συνηθειών που όλοι μας επανεκτιμούμε

Επιλέξτε τη σωστή ζώνη αντιμετώπισης του COVID-19. Μείνετε ήρεμοι, απολαύστε την ασφάλεια του σπιτιού σας  και το αργό tempo της παρούσας φάσης.  Θα το αποζητάτε σε λίγο καιρό και πάλι…Και βέβαια μην ξεχνάτε πως θα κουβαλάτε μία ταυτότητα μοναδική… Υποψήφιος στη χρονιά του Κορονοϊού


*Ο Νίκος Μπατσίλας είναι κλασικός φιλόλογος 

About the author

OM Newsroom

Σχολιάστε το άρθρο

Γράψτε εδώ το σχόλιο σας

Πρόσφατα άρθρα