ΑΠΟΨΗ

Ας κάνουμε το εύκολο για να αντιμετωπίσουμε το δύσκολο

Τα παιδιά μου παίζουν αμέριμνα στο σαλόνι. Μόλις έχουν πληροφορηθεί ότι παρατείνεται ο χρόνος αποχής από το σχολείο.

Είναι χαρούμενα απολαμβάνοντας την αλλόκοτη ηρεμία ενός σπιτιού όπου η μαμά, αν και εργαζόμενη, είναι όλη την ημέρα στο σπίτι. Δεν προστάζει “διαβάστε”, “στρώστε τα κρεβάτια”, “φύγετε από τον υπολογιστή”… Κανείς δε βιάζεται, κανείς δεν αγχώνεται με το χρόνο μέσα στο σπίτι… Έτσι το βλέπουν και το απολαμβάνουν… 

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι λιγότερο “κανονική”. Δεν μπορεί, άλλωστε, να είναι ούτε κανονικό, ούτε φυσιολογικό ένα ανοιξιάτικο σαββατοκύριακο κατά τη διάρκεια του οποίου δεν μπορείς και δεν πρέπει να ξεμυτίσεις από το σπίτι. 

Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο να κάνουμε αυτό που πρέπει; Οι συστάσεις για παραμονή στο σπίτι είναι αλλεπάλληλες, κι όμως πολλοί είναι αυτοί που μπήκαν ή ενδεχομένως θα μπουν στ’ αυτοκίνητά τους για την εκδρομούλα του διημέρου.

Σε μία τόσο κρίσιμη στιγμή της ζωής μας, σε μια στιγμή που η ανθρωπότητα ολόκληρη-και όχι μόνο η μικρή μας Ελλάδα-συναντά την ιστορία της, κάποιοι από εμάς, όχι κάποιοι άλλοι, αλλά εμείς αποφασίζουμε κόντρα στη συλλογική προσπάθεια. 

Ακούγοντας τον κ. Τσιόδρα να μας παρακαλεί, σχεδόν να μας εκλιπαρεί, να μην έρθουμε με κανέναν σε επαφή, επισημαίνοντας για πολλοστή φορά ότι  δε βρισκόμαστε σε διακοπές, αναρωτιέμαι: Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε το εύκολο;

Γιατί εύκολο είναι να παραμείνουμε στο σπίτι μας, να απολαύσουμε υγιείς τη θαλπωρή του και τελικά να αναλάβουμε την ατομική μας ευθύνη από τη βολή του καναπέ μας. 

Είναι εύκολο να περιορίσουμε τις συναναστροφές μας σε μια εποχή που έχουμε, ούτως ή άλλως, ψηφιοποιήσει τα πάντα… ακόμη και την ανθρώπινη συναναστροφή.

Ας μην υποκριθούμε λοιπόν σε αυτη την κρίσιμη στιγμή ότι αναζητούμε την επαφή. Αυτή την επαφή που προ πολλού έχουμε χάσει αντικαθιστώντας την με τη γρήγορη γραφή μας πάνω σε ένα πληκτρολόγιο. 

Αυτή τη φορά ας επιλέξουμε συνειδητά να αξιοποιήσουμε όλα τα πλεονεκτήματα της τεχνολογίας χωρίς ενοχές και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Ας μιλήσουμε λίγο παραπάνω στο skype με τους φίλους και τους συγγενείς μας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ας διαβάσουμε εκείνο το βιβλίο που πάντα αφήνουμε πίσω γιατί το 24ωρο δε φτάνει, ας μιλήσουμε, όχι βιαστικά και επιδερμικά, αλλά ουσιαστικά με τον άνθρωπό μας. Και όχι μονο. Ας κοιτάξουμε στα μάτια την αλήθεια. Ας αναλάβουμε τη συλλογική μας ευθύνη.

Ας κάνουμε το εύκολο για να αντιμετωπίσουμε το δύσκολο που έρχεται. 

Ας μείνουμε σπίτι. Ναι, θα μείνουμε σπίτι.

About the author

Ελίνα Διαμαντόπουλου

Η Ελίνα Διαμαντοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κατερίνη.
Σπούδασε Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος σε αθλητική εφημερίδα της συμπρωτεύουσας. Θα συνεχίσει θα εργάζεται σε αθλητικά έντυπα, αθλητικά ραδιόφωνα και γραφεία Τύπου στη Θεσσαλονίκη για περίπου μία δεκαετία.
Το 2008 επιστρέφει στην Κατερίνη όπου δημιουργεί την οικογένειά της και συνεχίζει να εργάζεται ως δημοσιογράφος στον τοπικό Τύπο και την τηλεόραση. Σήμερα εργάζεται ως ανταποκρίτρια της TV100 στην Πιερία, ενώ παρουσιαζει την εκπομπή “Καθημερινά” που προβάλλεται Δευτέρα με Παρασκευή στις 16:00, στη DION τηλεόραση Κεντρικής Μακεδονίας
Αγαπημένα της θέματα όσα αφορούν τον πολιτισμό, όχι μόνο γιατί σχετίζονται με τις σπουδές της αλλά κυρίως γιατί θεωρεί ότι στα θέματα του πολιτισμού “κρύβονται” οι σπουδαίες προσωπικότητες της εποχής μας αλλά και γιατί κάθε θέμα, όπως η ίδια λέει, έχει με έναν διαφορετικό τρόπο και μία πολιτισμική διάσταση. Οι ανησυχίες της αυτές γύρω από τα θέματα του πολιτισμού την οδήγησαν σε πιο εξειδικευμένες μεταπτυχιακές σπουδές οι οποίες συνεχίζονται μέχρι σήμερα σχετικά με τη διοίκηση των πολιτισμικών μονάδων....
Είναι παντρεμένη με το Χάρη και είναι μητέρα της Όλγας και του Γιώργου.

Σχολιάστε το άρθρο

Γράψτε εδώ το σχόλιο σας

Πρόσφατα άρθρα