ΙΣΤΟΡΙΑ - ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ

Η Επανάσταση του Λιτοχώρου Ολύμπου (Μέρος 2ο)

πίνακας – Καρτ Ποστάλ του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη που απεικονίζει την είσοδο των Ελλήνων επαναστατών στο Λιτόχωρο

«…ίνα αποθάνωμεν τουλάχιστον ως άνθρωποι και Έλληνες, εάν δεν μας επιτραπή να ζήσωμεν ως άνθρωποι λογικοί και ελεύθεροι…
Εν Λητοχωρίω Ολύμπου τη 19 Φεβρουαρίου 1878.
Η προσωρινή Κυβέρνησις της Μακεδονίας
Ευάγγελος Κοροβάγκος, πρόεδρος, Α. Αστερίου, Γ.Β. Ζαχαριάδης, Νικηφόρος, ιερομόναχος, Ιωάννης Γ. Βεργίδης, Αθαν. Γεωργίου, ιερεύς, Ιωάννης Νικολάου»

Τέτοιες ημέρες σχηματιζόταν στο Λιτόχωρο Ολύμπου η προσωρινή κυβέρνηση της Μακεδονίας που είχε ως στόχο την ένωση της ένδοξης μακεδονικής γης με την μητέρα Πατρίδα.

Οι αγωνιστές του Λιτοχώρου και της Πιερίας αψήφησαν τόσο την αριθμητική υπεροχή των Τούρκων, όσο και τις γενικότερες συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή στην ευρύτερη περιοχή. Πήραν τα όπλα και λευτέρωσαν την γη του Ολύμπου από τον τούρκικο ζυγό, έστω και για κάποιες εβδομάδες.

Με μπροστάρη τον Ευάγγελο Κοροβάγκο μετέτρεψαν την ζωή τους σε επανάσταση και γράφτηκαν στις χρυσές σελίδες του γένους των Ελλήνων. Η ποτισμένη με αίμα γη των Μακεδόνων, η γη των Μουσών, του Ολύμπου και των Πιερίων είχαν πλέον τους δικούς τους ήρωες.

Στις 19 Φεβρουαρίου υπέγραψαν την διακήρυξη της Επανάστασης του Ολύμπου. Σύμφωνα με τα λεγόμενα, εν μέσω σφοδρής θαλασσοταραχής, ένα Λιτοχωρίτικο καράβι απέπλευσε από το λιμάνι των Αγίων Θεοδώρων και απέδωσε την διακήρυξη στον πρόξενο Βατικιώτη και αυτός με την σειρά του στα προξενεία των μεγάλων δυνάμεων στη Θεσσαλονίκη.

Τις ίδιες ημέρες στον Κολινδρό ο Νικόλαος Λούσης – επίσκοπος Κίτρους – σήκωνε στον παγωμένο αγέρα του Φλεβάρη το λάβαρο της επανάστασης και ξεσήκωνε τους Έλληνες της περιοχής μετέχοντας και αυτός στην τεράστια προσπάθεια για την αποτροπή της εφαρμογής της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου με την οποία δημιουργούνταν η Μεγάλη Βουλγαρία.

Ο δραματικός αγώνας του υπόδουλου Μακεδονικού λαού για την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού και την ένωσή του με τη μητέρα Ελλάδα, παρόλο που καταπνίγει στο αίμα, σημάδεψε την σύγχρονη ελληνική ιστορία και σφράγισε την ελληνικότητα της μίας και μοναδικής ελληνικής Μακεδονίας.

Στον αγώνα αυτό κλήρος και λαός βρέθηκαν ενωμένοι. Αγνόησαν τις όποιες αντιρρήσεις της κυβέρνησης των Αθηνών και με την συμπαράσταση της Μακεδονικής Επιτροπής ξεκίνησαν ουσιαστικά τον Μακεδονικό Αγώνα.

Οι μέρες λευτεριάς στο Λιτόχωρο Ολύμπου το 1878 αποτέλεσαν φάρο φωτεινό για την επόμενη ημέρα. Οι Έλληνες πίστεψαν στη λευτεριά και μέσα στα αποκαΐδια της καταστροφής έστησαν τις βάσεις για τη Λευτεριά που ήρθε με την απελευθέρωση του 1912.

Γιάννης Παπαζαχαρίας

Διαβάστε το 1ο μέρος ΕΔΩ

About the author

Ιωάννης Ζ. Παπαζαχαρίας

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του '76 στη Θεσσαλονίκη.
Μεγάλωσε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου.
Σπούδασε Δασολογία στο Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος στη Θεσσαλονίκη.
Τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία τα έκανε με το dionolympos blogspot που στην συνέχεια εξέλιξε στο site "Τα Ολύμπια Νέα".
"Έκανε" ραδιόφωνο και ίσως ξανακάνει...
Αρθρογραφεί πολιτικά, σχολιάζει τις εξελίξεις και έχει ως στόχο να αναδείξει την ιστορία του τόπου του με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές στο προσκήνιο.
Βρίσκεται πίσω από πολλές προεκλογικές εκστρατείες. Δεν του αρέσει να φαίνεται, κάνει τη δουλειά του ήρεμα και αθόρυβα...
Αγαπά καθετί Ελληνικό, ασχολείται με την γενεαλογία και τις γεύσεις (κάτι που του έμεινε από την ενασχόλησή του στο παρελθόν).
Η ενασχόλησή του με τον αθλητισμό περιγράφεται με μία μόνο λέξη: ΑΡΗΣ!
Από το 2017 κατοικεί στην Κατερίνη.
Είναι πατέρας της Κορτέσσας, του Ζαχαρία και του Δημήτρη.
Επικοινωνήστε μαζί του στο [email protected]

Add Comment

Click here to post a comment

Πρόσφατα άρθρα